Recenzja Just Cause 3

Just Cause 3 to trzecio-osobowa gra akcji wydana w 2015 roku przez Square Enix. Jest to trzecia odsłona z serii Just Cause.

Poprzednie części nie przyjęły się zbyt dobrze. Miały sporo niedociągnięć i nie grało się w nie tak przyjemnie. Twórcy wzięli sobie do serca narzekanie graczy i postanowili uczynić Just Cause 3 czymś więcej, niż tylko słabym niewypałem. W nowej części mapa jest dużo większa i bardziej zróżnicowana. Miasta nie wyglądają już jak porozrzucane losowo darmowe assety. Można zaobserwować wiele pagórków, fontann, pięknych placów... Czasami można wręcz zapomnieć o misjach zwiedzając wspaniałe miejscowości.

Just Cause 3 daje nam nieograniczone możliwości poruszania się po świecie. Możemy szybować po niebie dzięki specjalnemu kombinezonowi. Niestety miły pobyt uprzykrza zły generał i dyktator Sebastiano Di Ravello.

Naszym zadaniem jest obalenie złoczyńcy i przejmowanie kolejnych miast. Wykonujemy w tym celu wiele misji fabularnych, które niestety nie są tak dobrze wykonane. Główną wadą gry jest fabuła, która pozostawia naprawdę wiele do życzenia. Nie satysfakcjonuje również system strzelania do przeciwników, który jest skromnie mówiąc niezbyt dobry. Scenki przerywnikowe też nie wypadają w sumie zbyt dobrze. Dialogi są fatalnie napisane, jedynie Rico zdarza się rzucić jakiś nawet śmieszny komentarz.

No dobra. To co w tej grze jest takiego, że gra w nią tyle osób? Skoro fabuła - zła, cutscenki - złe i wszystko złe. Otóż nie wszystko. Ogromnym atutem gry jest system zniszczeń. Może nie jest tak realistyczny jak w Teardown, ale daje ogromną moc satysfakcji. Zabijanie przeciwników na tysiące różnych kreatywnych sposobów i rozwalania wszystkiego wokół jest najlepszą rzeczą w tej grze. Pod tym względem gra ma więc ogromny potencjał, który czyni ją ciekawą.

Aby dobrze się bawić w tej produkcji trzeba wykazać trochę kreatywności. Wykonując zwyczajnie wszystkie misje za pomocą podstawowych pistoletów maszynowych i kilku granatów szybko możesz się znudzić. Warto wspomnieć też o problemach z optymalizacją. Główną przeszkodą przed przyjemnym graniem jest bardzo długie ładowanie zanim coś w końcu się wydarzy. Aby grać płynnie polecam wyposażyć się w dobrą kartę graficzną i przede wszystkim dużo pamięci RAM. U mnie niestety z tą pamięcią było trochę gorzej i chwilami miałem wrażenie, że oglądam pokaz slajdów.

Ogólnie nie poruszyłem jeszcze kwestii grafiki i audio. Wypadało by więc się tym zająć. Generalnie z grafiką nie jest źle, ale szału też nie ma. Może na 2015 rok była to dobra grafika, jednak na 2022 powiedziałbym że jest średnia. Udźwiękowienie jest w miarę dobrze wykonane, ale też bez szału.

Na sam koniec dla ciekawskich wypadało by też powiedzieć coś o historii gry i statystykach. Just Cause 3 pojawiło się sześć lat po premierze dwójki. Głowny protagonista Rico Rodriguez powraca do swojego miasta rodzinnego, które jest pod kontrolą złego dyktatora. Gra jest w trzeciej osobie i umożliwia graczowi swobodną eksplorację wielkiego otwartego świata. Opinie Just Cause 3 są bardzo różne: jedni mówią, że gra jest świetna, inni, że beznadziejna. Polecam kupić ją na promocji i przekonać się samemu czy jest warta waszego czasu. Jeśli wam się spodoba, możecie sięgnąć również po Just Cause 4, które oferuje znacznie lepszą grafikę i gameplay. Fabularnie różni się mocno od swojego poprzednika. Tym razem Rico Rodriguez trafia do krainy Solis. Walczy tym razem nie sam, a z grupą oporu przeciwko prywatnej firmie militarnej Black Hand kierowanej przez Gabriela Morales oraz Oscar Esponosa. Niestety i w tym tytule fabuła nie porywa i jest równie słaba, co w trójce. Należałoby się też przyczepić do niestabilności gry, która jest fatalna. Na plus za to można uznać piękne widoki, dobrze wykonany świat i ładne zjawiska atmosferyczne. Dzięki temu produkcja jest bardziej klimatyczna i przyjazna dla oka. Wróćmy jednak do głownego tematu artykułu.

Mi osobiście Just Cause 3 nie przypadł jakoś specjalnie do gustu. Pograłem kilka godzin i mi się znudziło. Jednak każdy powinien „zasmakować” samemu czy seria Just Cause go interesuje. Polecam poczekać na jakąś promocję i wtedy dopiero wypróbować tytułu. Mi udało się „wyrwać’ tą piaskownicę za niecałe 20 złotych, co uważam, że jest rozsądną ceną. Ewentualnie możecie kupić po zwykłej, ale ostrzegam, że możecie być potem rozczarowani. Jeśli pragnęlibyście demolki, a seria wam się nie spodobała, polecam gorąco Teardown. Teardown - jest to piaskownica z bardzo realistycznymi eksplozjami i fizyką w voxelowym stylu.